Op donderdag 12 december kwam het Gemeenteplatform weer bijeen. De penningmeester gaf een toelichting op de financiële situatie en presenteerde de concept begroting voor 2020. De begroting is sluitend, wat erg mooi is. In de laatste vergadering van 2019 zal het bestuur de begroting vaststellen. Het bestuur presenteerde een aantal vooral (juridisch) technische wijzigingen in de statuten van de Stichting Kloosterkerk en de gelieerde stichtingen. Over de komst van de nieuwe predikant was niet veel meer te melden dan ik deed in het vorige Kloosterkerk Nieuws. Geduldig wachten we af wat er komen gaat. Na de pauze sprak Hijme Stoffels over de toekomst van de kerk aan de hand van vele mooie foto’s. Dat was zeer boeiend. Daarna dronken we nog een borrel. Het bestuur waardeert de betrokkenheid van de leden zeer, het is fijn om op zo’n avond elkaar te ontmoeten en van gedachten te wisselen.

In het vorige Kloosterkerk Nieuws droegen wij Arjan van Nijnatten voor als Jeugdouderling. Inmiddels heeft hij laten weten bij nader inzien niet beschikbaar te zijn voor deze functie. Het bestuur hoopt u in het volgende Kloosterkerk Nieuws een andere kandidaat te kunnen voordragen.

De kerstdagen naderen, een hoopvolle en drukke tijd. In de kerk is het alle hens aan dek in deze periode. Iedereen doet zijn best om er een zo mooie en feestelijk mogelijke tijd van te maken. Dat is geweldig om te zien. Het bestuur wenst u en uw dierbaren gezegende kerstdagen!

Met hartelijke groet, namens het bestuur,

Sanne ten Bokkel Huinink, voorzitter
voorzitter@kloosterkerk.nl

Van de kerkrentmeesters

Ook in de Kloosterkerk kent het collectieve geheugen zijn grenzen. De kerkrentmeesters lazen onlangs met enige verbazing in een brief van de Gemeentelijke Begraafplaatsen dat de kerk een graf aan de Kerkhoflaan bezit en daarvoor een jaarlijkse onderhoudsbijdrage moet betalen, die (opnieuw) voor tien jaar kan worden afgekocht. Het spoor terug volgend, kwamen we uit bij de Duinoordkerk en de restauratie van ons orgel. Wat is het geval?

Ds. Jalink (geboren in 1861) was predikant in het oosten des lands, aanvankelijk in Druten, en werd later beroepen naar Gendringen en Mechelen, in de classis Zutphen. In 1911 verhuisde hij, na een vervroegd emeritaat wegens zijn zwakke gezondheid, met zijn gezin naar de Willem de Zwijgerlaan in Den Haag. Daar heeft hij zich ingezet voor de bouw van de Duinoordkerk; hij was “de ziel en drijfkracht van (de) stichting”, die zich die bouw ten doel stelde en eerste ondertekenaar van de stichtingsakte, die op 12 februari 1918 werd verleden.

Ds. Jalink overleed in 1937. Zijn dochter Willy overleed op 22 februari 1990, als laatste van het gezin. Haar uitvaartdienst vond in de Kloosterkerk plaats, waarna haar lichaam in het familiegraf aan de Kerkhoflaan werd bijgezet.

Uit het verslag van het Dagelijks Bestuur van de Kloosterkerk d.d. 11 april 1990 blijkt dat Willy Jalink (die ongehuwd bleef) de kerk in haar testament als enige erfgenaam heeft aangewezen. Bij codicil kreeg de kerk ook een portret van ds. Jalink (dat in de Ministeriekamer hangt) en het verzoek om de zorg voor het familiegraf op zich te nemen. De omvang van de erfenis, die werd aanvaard, was zo groot dat daaruit (onder meer) de “steeds weer uitgestelde restauratie van het orgel” ruimschoots kon worden bekostigd.

Er is dus alle reden tot dankbaarheid, niet alleen voor de stichting van de Duinoordkerk, die de bakermat vormde voor de gemeenschap rond de Kloosterkerk, maar ook voor de erfenis, waaruit de restauratie van ons Marcussen-orgel uit 1966 kon worden gefinancierd.

Het collectieve geheugen van onze kerk bevindt zich sinds kort in ‘the cloud’. Daarom verwachten we dat onze opvolgers het spoor over tien jaar met weinig moeite kunnen terugvinden.

Yorick Aler