In de Kloosterkerk wordt van eind juni tot en met begin september werk van Erna Flokstra tentoongesteld, gebaseerd op De goddelijke komedie van Dante Alighieri (1265-1321). Zij schaart zich daarmee in een lange rij kunstenaars die deze tocht door de hel, over de louteringsberg naar het paradijs hebben verbeeld.

Dante’s tekst is lang en interpretaties zijn er legio. Erna Flokstra begon haar eigen reis met Dante op het moment dat hij op de grens van het paradijs is aangekomen en zijn geliefde Beatrice weerziet. Hij wil zijn vreugde over dit weerzien delen met zijn gids Vergilius, maar deze blijkt dan verdwenen te zijn. Dante barst in tranen uit. Volgens Beatrice hoeft Dante niet te huilen om Vergilius, er zullen belangrijkere dingen gebeuren om over te treuren. Maar Dante huilt wèl. Daar begint de tentoonstelling mee: hoe zien Dante’s herinneringen aan Vergilius eruit? Welke momenten van genegenheid met Vergilius koestert Dante?  Wat voor vriendschap licht op midden in een inhumane wereld? En wie zijn daar eeuwenlang getuige van?

Erna Flokstra brengt deze vragen in beeld met aquarellen, etsinkt, acryl- en olieverf op doek.

Erna Flokstra studeerde theologie en kunstgeschiedenis. Ze werkte als programmamaker politiek en cultuur bij de Nederlandse Publieke Omroep en als docent cultuurgeschiedenis en visuele communicatie aan een Hogeschool voor de Kunsten. Naast haar werk brengt Flokstra historisch erfgoed in beeld. Eerder behandelde ze de Copernicaanse omwenteling en Griekse mythen.