Kloosterweekend

Met zijn tweeën zitten we zachtjes wat te babbelen aan de ontbijttafel in het Trappistenklooster te Zundert. Het is nog vroeg, maar de morgendienst van 4.30 uur is al geweest. We hadden allebei een slechte nacht vanwege hevige griep.

Dan steekt broeder Bruno zijn hoofd om de deur. Schuldbewust fluisteren we tegen elkaar: ‘Nu moeten we weer stil zijn!’ Desondanks hoort broeder Bruno ons en zegt goed verstaanbaar: ‘Nou, zo erg is het ook weer niet hoor, het mag aan het ontbijt best wel eventjes, we zijn toch al zo’n weinigzeggende orde!’

(Waarschijnlijk heeft broeder Bruno dit al 100x gezegd, maar toch, het viel bij ons, zieke kipjes als we nog waren, in goede aarde.)

Joanneke Teijken.