Tijdens de zomervakantie probeer ik mij in het land waar we zijn, altijd een beeld te vormen van de wijze waarop men in dat land omgaat met religie en de kerk. In Zuid-Europa horen daar bezoekjes aan vaak eeuwenoude kerken bij en bijvoorbeeld in Italië is het interessant om eens een processie bij te wonen. U zal dat allemaal wel herkennen. De indruk die ik meestal krijg, is dat de kerk en de daarbij behorende gemeenschap een veel nadrukkelijker rol hebben in de samenleving dan heden ten dage in Nederland. Betrokkenheid bij de kerk lijkt daar nog vanzelfsprekend; om mee te doen in het dorp of de stad, doe je mee met de kerk. Ik heb dat deze zomer ook ervaren op Bali, waar het merendeel van de inwoners hindoeïstisch is. Iedereen is actief met zijn geloof bezig en dat is vanzelfsprekend. Ik denk dat het hindoeïsme ook sterk bepaalt hoe de samenleving op Bali functioneert.

U weet misschien dat ik werk bij Fonds 1818, een regionaal vermogensfonds, dat donaties doet aan maatschappelijke initiatieven. In mijn werk merk ik regelmatig dat wij in Nederland vaak heel anders omgaan met kerk/religie in onze samenleving dan in Zuid-Europa of op Bali. Bij ons lijken tot mijn verbazing de samenleving en de kerk wel eens twee naast elkaar bestaande werelden. Onze overheden streven bovendien vaak krampachtig een scheiding van kerk en staat na. In de wereld van geldschieters, waarin ik dus verkeer, is het zeer gebruikelijk om, diaconale activiteiten af en toe uitgezonderd, géén geld te geven aan kerken en religieuze activiteiten. Daar wil men verre van blijven. Regelmatig probeer ik dat ter discussie te stellen. Waarom is het bijvoorbeeld volstrekt normaal als een sportclub activiteiten ontplooit om leden te werven, maar is het als een kerk dat doet meteen het verwerpelijke “zieltjes winnen”? Waarom steunen we graag allerlei seculiere bijeenkomsten en lezingen, die soms ook gebaseerd zijn op literatuur of muziek, maar kan een bijeenkomst met een lezing op basis van de Bijbel niet op steun rekenen? Wat is eigenlijk ten principale het verschil tussen een vereniging, die zijn principes baseert op de leer van Lord Baden Powell (scouting) en een kerk, die zijn principes baseert op de leer van de Lord our Shepherd? Ik merk dat ik mijn gesprekspartners verras met mijn vragen; zelden krijg ik een helder antwoord.

Misschien is het belangrijkste verschil tussen de kerk en bijvoorbeeld een sportclub wel juist gelegen in het geheim dat ons samenbrengt in de kerk. Maar los daarvan probeer ik mij ervoor in te zetten en uit te spreken, dat de kerk (en trouwens ook de vele andere religieuze groeperingen in de stad) op een meer natuurlijke manier in de samenleving komt te staan en meedoet. De Kloosterkerk streeft als City kerk conform het beleidsplan “Kerkmuren slechten zonder te breken” ook nadrukkelijk na een functie te hebben in onze stad. In ieder geval bezoeken duizenden toeristen in de zomer onze kerk.

Hopelijk is dat bezoek voor hen net zo inspirerend als mijn bezoeken aan kerken en gebedshuizen elders in de wereld.

Sanne ten Bokkel Huinink