Weinig landen in de wereld ontkerkelijken zo snel als Nederland. Kerken vergrijzen en religie speelt voor de gemiddelde Nederlander nauwelijks nog een rol. Toch melden er zich bij de Kloosterkerk elk jaar jongeren die lid willen worden van onze gemeente. Eén van deze jongeren is Tim van Spanning, tevens Jonge Hond. In een vraaggesprek met hem vertelt hij onder meer over zijn keuze voor de Kloosterkerk.

1. Wat voor rol speelt geloof in jouw leven?
Hoewel mijn vader uit een hervormd nest komt, ben ik zelf opgegroeid in een buitenkerkelijk gezin. Mijn ouders vonden dat ik zelf een keuze zou moeten maken zodra ik daar klaar voor was en wilden mij niet vastpinnen op hun eigen overtuigingen. Sinds mijn twaalfde spookt het idee om mij te laten dopen al door mijn hoofd. Nu ik achttien jaar ben, wil ik de daad bij het woord voegen. Het is dus zeker geen overhaaste beslissing! Ik vind het lastig om mezelf hier helemaal bloot te geven, maar ik heb me altijd sterk verbonden gevoeld met de protestantse kerk en het christelijk geloof. Nederland is gevormd door het christendom en pas relatief recent is het ‘atheïsme’ de nieuwe standaard geworden in ons land. Ik vind het erg treurig om te zien hoe overal in Nederland oude gebedshuizen leeg komen te staan en worden afgebroken.

2. Hoe kijkt jouw omgeving aan tegen je keuze?
Bijzonder is het vooral voor mijn opa: ook hij kwam uit een buitenkerkelijk gezin. Sterker nog, zijn grootvader was overtuigd socialist! Toen hij iets ouder was dan ik nu, maakte hij dezelfde keuze en sloot zich aan bij de hervormde kerk. Toevallig hebben veel van mijn vrienden een christelijke achtergrond. Zij zijn dus al gedoopt en gaan of gingen regelmatig naar de kerk. Zij staan dus zeker niet negatief tegenover mijn keuze, maar onalledaags vinden zij het wel. Verbazing is er amper, omdat de meesten het wel aan zagen komen. ‘Ongelovige’ vrienden vinden de stap die ik zet uiteraard vreemder, maar respecteren dit. Er vinden zeker vurige discussies plaats als de ‘grote levensvragen’ als gespreksonderwerp langskomen, maar nooit ruzies. Ik merk vaak dat mensen het zelfs wel leuk vinden om op zulke momenten iemand tegenover zich te hebben die heel anders in het leven staat. Ik sta open voor kritiek, en vind niet dat godsdienst een intellectuele zwakte hoeft te zijn.

3. Waarom heb je er nu voor gekozen om gedoopt te worden in de Kloosterkerk?
Ik heb lange tijd getwijfeld tussen de Kloosterkerk en de Abdijkerk in Loosduinen. Ik wil een kerk met geschiedenis, een verhaal. De Abdijkerk is het oudste gebouw in Den Haag, en in de Kloosterkerk werd de strijd uitgevochten tussen remonstranten en contra-remonstranten, tussen Van Oldebarnevelt en Maurits. Als student geschiedenis boeit mij dat zeer. Ik vind het fascinerend om aanwezig te zijn op een plek waar de afgelopen eeuwen zo veel bijzondere dingen zijn gebeurd. Uiteindelijk heeft de open sfeer en het feit dat vrienden van mij ook aangesloten zijn bij de Kloosterkerk de keuze vereenvoudigd. Toch leek de drempel nog lang vrij hoog: ik ben op een leeftijd waarop maar weinig mensen deze keuze maken en het is lastig om jezelf er in eerste instantie toe te zetten alles te regelen.