Natuurlijk bestaat God Herman Hissink (1915-2011) ‘Dagboeken en brieven’ Redactie: Gerard Koolschijn

Kijk vanuit de ruimte naar onze planeet, waar dinosaurussen rondstapten en nu mensen krioelen, vernuftig genoeg om de hele aarde te vernietigen. Met zo’n blik heeft Herman Hissink bijna honderd jaar geleefd, ondanks wereldoorlogen en catastrofale natuurvernietiging, vasthoudend aan het geloof dat Mozart geen toeval was. En dat er een evolutionaire mutatie van de mens moet komen voor het te laat is.

Dit geloof is de kern van Hissinks dagboeken en brieven, waarin hij zijn ervaringen en waarnemingen be- schrijft, vaak woedend, altijd met hartstocht – of het nu gaat om zijn natuurliefde, zijn tocht door de vuurzee van het gebombardeerde Haagse Bezuidenhout of zijn ezelreizen door de Griekse bergen.

“De gemiddelde mens kan wel zonder religie leven, “maar wie diep voelt, valt in een zwart gat. De eeuwigheid is nu eenmaal in ons hart gelegd.” ‘Vechten aan de Jabbok’….”
Hissink

Herman Hissink (1915-2011) is geboren en getogen in Den Haag
Hissink deed zijn verzetswerk vanuit de Laakkapel in het Laakkwartier, waar zijn vader koster was. Hij was getuige van het bombardement in het Bezuidenhout in maart 1944. Zijn klassieke reizen naar Italië en Grie- kenland na de oorlog waren vermaard en zeer populair. Hij bezocht vaak de Kloosterkerk en hij hield er regel- matig lezingen. Na zijn dood bleek dat Hissink duizenden bladzijden dagboeken en brieven had nagelaten.

“Waarom ben ik vanaf mijn jeugd steeds naar de kerk blijven gaan? Een moeilijke vraag. Toch kan ik er wel iets over zeggen. Hoezeer de kerk ook afdwaalt – waardoor het lijkt of ze bezig is te sterven – er ligt een schat begraven. Onverwacht wordt die soms opgegraven en hoor je een unieke preek, die je weer blijmoedig op de been zet. Die schat is onaantastbaar. De tijden zullen weer komen waarin kerkgangers ’s zondags moed en troost mee naar huis kunnen nemen.” Hissink

‘Natuurlijk bestaat God’ is een fascinerend, persoonlijk verslag van de twintigste eeuw, met metafysica als motor van maatschappijkritiek.

De bibliotheekcommissie